Chyba każdy z nas się zgodzi, że stosowanie okularów przy oglądaniu filmów 3D jest dość niewygodne. Ale dochodzą nas słuchy, że być może już niedługo okulary te będą tylko historią. Na niektórych rynkach są już dostępne telewizory, które umożliwiają oglądanie filmów 3D bez okularów. Jak wiemy podstawowym sposobem na uzyskanie obrazu 3D jest dostarczenie każdemu oku osobnego obrazu? Klatki na poszczególnych filmach muszą być odrobinę przesunięte względem siebie, bo przecież w ten właśnie sposób jest postrzegany świat przez nasze oczy. Nasz mózg łączy te dwa obrazy i w ten sposób powstaje głębia odpowiednia dla obrazu 3D. Efekt ten był osiągnięty na rożne sposoby, ale jak do tej pory bez okularów się nie obyło. Na ekranie piksele lewego i prawego oka umieszczone są obok siebie. Aby każde oko widziało obraz tylko dla siebie to przed każdym punktem ustawione są specjalne soczewki. W ten właśnie sposób zadanie, jakie było realizowane przez okulary zostało przeniesione na część wyświetlacza. Trójwymiarowy obraz jest widoczny tylko w miejscu oddalonym o daną odległość i pod danym kontem od ekranu. Jednak czy taki film może oglądać tylko jeden widz? Jest to nie do pomyślenia przy obecnych rozmiarach telewizorów. Mało tego taka osoba musiała by pozostawać w bezruchu przez cały seans. Rozwiązanie ma przynieść zastosowanie specjalnej technologii opracowanej przez firmę Toshiba. Wydajny procesor graficzny generuje dziewięć obrazów stereoskopowych na podstawie każdej wersji klatki filmu. Musi zostać tylko zastosowany procesor graficzny o dużej wydajności i ekran musi mieć duża rozdzielczość. Jak na razie dostępny jest tylko jeden model 20 calowego telewizora tego typu, który kosztuje w przeliczeniu na złotówki prawie?10.000 Zł. Sprzęt ten jest oferowany jak na razie tylko w Japonii, powodem jest chyba zbyt wysoka cena. Na Europejskim rynku telewizory tego typu mają się pojawić w przyszłym roku, do tego czasu mają one osiągnąć wielkości 40 cali. Testy przeprowadzone przez różne instytucje ukazują fakt, że nie dość, że ten telewizor jest drogi to jeszcze nie zbyt doskonały. Efekt czy też odczucie obrazu 3D w takich telewizorach jest znacznie mniejsze niż w standardowych z użyciem okularów. Kierunek rozwoju jest jak najbardziej do przyjęcia, ale nie wydaje się by, jakość takiego obrazu była wystarczająca.

Atak hakerów na telefony komórkowe
Do Internetu trafiły urządzenia które potrafią podsłuchiwać rozmowy prowadzone z aparatów GSM, cena to około dwa tysiące PLN. W ten sposób możemy podsłuchiwać rozmowy telefoniczne zupełnie bez wiedzy osób które je prowadzą. Metoda podsłuchu była już znana od dawna jednak urządzenia te były bardzo drogie i posiadały je jedynie takie instytucje jak policja czy inne służby mundurowe. Hakerzy jednak nie śpią i napisali oprogramowanie które wraz z laptopem który stanowić będzie stacje przechwytującą, będzie umożliwiało podsłuchiwanie i rejestrowanie rozmów. Program do podsłuchiwania sieci nazywa się OpenBSC. Dzięki niemu możemy podsłuchiwać sieci GSM, GPRS, EDGE. Mamy do dyspozycji dwa rodzaje ataku, pierwszy zakłada że znamy numer Tel osoby, wtedy system sprawdza w jakiej sieci on pracuje. Wtedy trzeba zbliżyć się do osoby z tym aparatem tak by nic nie spostrzegła. Najlepiej jak ona by stała w miejscu a my byśmy byli na nie więcej jak 100 metrów. Oprogramowanie nakłada swój sygnał na sygnał sieci, dzięki czemu telefon loguje się do laptopa potem za jego pomocą do masztu nadajnika. Haker jak podszyje się pod sieć to nawet nie będzie musiał łamać kodowania. Innym rodzajem ataku jest taki za pomocą którego możemy podsłuchiwać wszystkie aparaty telefoniczne w jakiejś odległości. Wystarczy skierować antenę na odpowiednie miejsce np. jakieś budynek by podsłuchiwać znajdujące się w nim aparaty. Możemy ustawić zapisywanie rozmów na dysku lub pendrive. Jeśli użytkownicy pracują w kilku sieciach a te korzystają z kilku masztów to by podsłuchiwać wszystkich hakerzy wykorzystują dwa notebooki któ®e podszywają się pod stacje. Rozmowy są kodowane, jednak dla specjalistów to żaden problem bowiem w sieci Internet jest oprogramowanie które się tym zajmie. Wszystkie Polskie sieci pracują w systemie GSM który jest już stary i nie stanowi żadnej przeszkody dla hakerów. Użytkownicy telefonów na kartę także nie mogą się czuć bezpiecznie. Bezpieczniejsza wydaje się być sieć UMTS czyli 3G. Jest ona już dostępna w niektórych większych aglomeracjach w kraju. Sieć ta ma kodowanie 128 bitowe nie tak jak GSM 64, hakerzy nie potrafią odkodować rozmów przez nią przeprowadzanych. Minusem jest fakt że nie każdy telefon komórkowy potrafi obsłużyć taką sieć. Są dostępne programy i aparaty bardzo bezpieczne, są one przeznaczone dla osób potrzebujących bardzo dużego bezpieczeństwa, rozmowy są w takim przypadku szyfrowane kluczem 4096 – bitowym.

Każdy, kto jest administratorem takiej sieci wie ze jest ona dużo bardziej podatna na ataki od tradycyjnej infrastruktury sieciowej. Sieć taka opiera się na swym sercu, czyli routerze Wi-Fi, jednak jego standardowa konfiguracja nie zapewni nam wystarczającego bezpieczeństwa. Z badań wynika, że prawie wszyscy administratorzy sieci bezprzewodowych używają dodatkowych zabezpieczeń - i dobrze. Przedstawię kilka rad jak zabezpieczyć sieć. Każdy router ma swój identyfikator, dzięki któremu może on tworzyć połączenia. W fachowym języku oznacza się go, jako SSID lub ESSID. Numer ten będzie identyfikował całą nasza sieć. Wadą takiego rozwiązania jest to, że zazwyczaj wszystkie urządzenia danego producenta maja ten sam numer, a włamywacz łatwo odnajdzie go w sieci Internet. Zmieniając ten numer zabezpieczymy sieć przed niepotrzebnymi próbami ataków. Znajdźmy odpowiednią opcję w menu Wi-Fi i zmieńmy identyfikator. Z tym identyfikatorem warto zrobić coś jeszcze, mianowicie każdy niemal router jest ustawiany na rozgłaszanie, ma to na celu automatyczne wykrycie sieci przez inne urządzenia i umożliwienie im podłączenia. Natomiast nasza sieć przecież nie musi być ogólnie dostępna dla wszystkich, przecież dobrze znamy jej nazwę by w razie potrzeby uzyskać połączenie. W menu routera znajdy opcję Allow Broadcast of name i odznaczmy ją. Następnym krokiem w celu poprawy bezpieczeństwa naszej sieci jest zmiana ustawień fabrycznych routera, które zawierają informacje o koncie administratora. Producenci zwykle stosują te same dane dla każdego sprzętu. Koniecznie zmieńmy hasło, a jeśli mamy taką możliwość to także nazwę usera. W celu poprawienia bezpieczeństwa przydatny jest też filtr adresów MAC i IP. Dane te są jak gdyby znakami rozpoznawczymi danego sprzętu. Dlatego możemy w routerze zaprogramować listę zaufanych adresów, i wymienić w niej wszystkie nasze urządzenia. W ten sposób NIK obcy nie uzyska dostępu Dos sieci. Nasz router jak i większość tego typu urządzeń ma zazwyczaj wbudowany serwer DHCP. Ma on za zadanie automatyczne przypisywanie adresu urządzeniu, które pokazało się w sieci, jest to znaczne ułatwienie i dla użytkowników i dla włamywaczy. Najbezpieczniejsze jest wyłączenie tego serwera i konfigurowanie poszczególnych urządzeń sieciowych ręcznie. Niemal każdy router posiada wbudowany firewall, nie zapomnij go włączyć, pamiętaj także o aktualizacjach, sprawdzaj w sieci czy się nie pokazały. Jeśli nasz router ma funkcję zarządzania przez WWW, czyli umożliwia jego konfiguracje z każdego miejsca byle byśmy mieli Internet to ja wyłączmy. Zostawmy tylko możliwość konfiguracji z poziomu sieci lokalnej. Ważne tez byśmy włączyli szyfrowanie danych, by nie miał do nich dostęp każdy.

Technologia ta zapewnia nam pewny przesył danych w przeciwieństwie do radiowej, dodatkowym plusem będzie uniknięcie plątaniny kabli. Właśnie taką funkcję da nam bezprzewodowe USB czyli Wireless USB – WUSB. Ma to nam zagwarantować bezprzewodowe połączenie urządzeń peryferyjnych z komputerem. W głównej mierze chodzi tu o aparaty cyfrowe drukarki czy też zewnętrzne dyski twarde. Dzięki temu nie będziemy musieli szukać kabla który gdzieś się zapodział od ostatniego przegrywania zdjeć do komputera, bo przecież codziennie tego nie robimy. Główną zaletą ma być dosyć szybkie przesyłanie danych bowiem ma się ono odbywać z prędkościom 480Mb/s. Jednak aby taka prędkość była możliwa to urządzenia które się kontaktują nie mogą być od siebie oddalone dalej jak 3m. Do tego połączenie takie ma być wyposażone w dość skuteczne szyfrowanie. Moc nadajnika jest bardzo niska i wynosi 0,6 mW. Jak wiadomo podczas przesyłania danych przez kabel łatwiej to zrobić ponieważ przewody są ekranowane a dzięki temu transmisja może odbywać się niezawodnie. W interfejsie radiowym jest nieco inaczej bowiem muszą być specjalne zabezpieczenia aby transmisja przebiegła jak należy. W tym standardzie przesyłanie danych odbywa się za pomocą tzw. grup transakcyjnych. Chodzi o to że po kolei są przesyłane trzy pakiety. Pierwszy to tzw. Token odpowiada on za informacje o urządzeniu USB, następnie są właściwe dane a na końcu handshake czyli korekcja błędów. Wysyłanie kolejnych danych następowało dopiero po sprawdzeniu czy poprzednie pakiety dotarły. Natomiast połączenie z drugim urządzeniem następowało dopiero gdy dotarła cała grupa pakietów. Dlatego krótkie przerwy nie są problemem w przeciwieństwie do połączenia radiowego. Podobne rozwiązanie z powodu ograniczenia połączenia w USB bezprzewodowym nie było możliwe. Dlatego w nowych rozwiązaniach przesyłają dane w określonych przedziałach czasowych. Urządzenia USB komunikujące się za pomocą fal radiowych mogą zmieniać liczbę pakietów przesyłanych w grupach. Jeśli nadajnik i odbiornik są blisko i nie ma żadnych zakłóceń to można przesłać nawet 10 razy więcej danych w trakcie jednej sesji wysyłania. Gdy występują jakieś zakłócenia to liczba pakietów jest zmieniana przez hosta. Połączenie USB za pomocą fal radiowych ma jeszcze jeden plus, mianowicie jest bezpieczne jak żadne inne. Dlatego też prace nad tą technologią się wydłużały ponieważ specjaliści pracowali nad tym bezpieczeństwem.

Chrome OS - System operacyjny Google
Ekspansja Google w sieci Internet jest coraz większa. Nie dość że ich wyszukiwarka internetowa nie ma sobie równych w chwili obecnej to i przeglądarka chrome ma coraz więcej zwolenników. Teraz jeszcze na światło dzienne wyszedł nowy system operacyjny o nazwie Chrome OS. Jest on przeznaczony dla netbooków, jego jądro bazuje na systemie Linux. Jednak nie jest to tylko tryb tekstowy bo rolę nakładki graficznej pełni tu znana przeglądarka Chrome. System ten nie jest jeszcze oficjalnie dostępny jednak jego kod źródłowy w wersji beta można już ściągnąć z sieci. System ten ma mieć bardzo małe wymagania zarówno jeśli chodzi o procesor jak i o pamięć operacyjną. Do tego czas jego ładowania ma być najszybszy ze wszystkich dostępnych systemów operacyjnych. Dlatego ma on trafić głównie do netbooków które mają słabe parametry. Za szybkie uruchamianie komputera ma odpowiadać specjalne oprogramowanie zamieszczone w pamięci Flash wewnątrz komputera. Dzięki temu komputer będzie się uruchamiał w oka mgnieniu ale i jego bezpieczeństwo będzie większe bowiem przywrócenie kopi zapasowej zajmie nam tylko kilka minut. Jednak nie będzie to system znany nam od dawna, będzie to zupełnie nowe oprogramowanie. Nie będzie tu żadnych aplikacji, będziemy mieli tylko dostęp do wybranych programów które będziemy mogli uruchamiać z poziomu przeglądarki Internetowej. Producent tego systemu tworzy coraz więcej aplikacji internetowych i właśnie tych oraz innych będziemy mogli używać za pomocą Chrome OS. Dzięki temu będziemy mogli szybko się kontaktować, obrabiać grafikę czy pracować. Nie będzie też żadnego dodatkowego oprogramowania, wszystko co nam będzie potrzebne to przeglądarka Chrome a resztę znajdziemy w Internecie. Od włączenia komputera do ekranu logowania może minąć od kilku do max kilkunastu sekund, co jest największym plusem tego systemu operacyjnego. Aby uruchomić przeglądarkę musimy się zalogować, więc potrzebujemy mieć wcześniej założone konto w Google. Po zalogowaniu otworzy nam się okno przeglądarki, prawie identyczne jak Chrome na zwykłym komputerze. Obok zegara mamy też dodatkowe funkcje takie jak ustawienia systemowe, konfiguracje sieci oraz skrót do aplikacji w Chrominium. Wydanie Chrome OS ma na celu jeszcze większe wzmocnienie firmy Google na rynku branży Internetowej. Po nabyci netbooka z tą wersją systemu operacyjnego będziemy bardzo zależni od aplikacji tej firmy.

Od kilku miesięcy poza małymi aktualizacjami nic praktycznie się nie dzieje. Ale prace trwają i lada moment mają się ukazać kolejne, lepsze wersje przeglądarek, a zapotrzebowanie jest bowiem to podstawowe narzędzie internetowe. Na świecie rządzi Internet Explorer ale w Polsce jest inaczej. W naszym kraju an szczycie jest Firefoksa, a potem Chrome. Ta przeglądarka w ciągu zaledwie jednego roku zwiększyła ilość użytkowników dwukrotnie. Z Safari i Opery korzysta już znacznie mniej osób. W sieci znajdziemy pierwszą wersję przeglądarki Chrome w wersji 6.0 jest to wersja beta która posiada usprawniony interfejs użytkownika, funkcje auto uzupełniania formularzy, oraz mechanizm który odpowiada za synchronizacje dodatków. Według niezależnej oceny szybkość wykonywania skryptów poprawiła się o kilkanaście procent. Pierwsza wersja stabilna ma się pojawić lada moment. Światowy gigant czyli IE też nie śpi i niebawem światło dzienne ujrzy już dziewiąta wersja tej przeglądarki. Wersję nie stabilną można już pobrać i jest ona od kilku tygodni w sieci. Przeglądarka ta zyskała tak jak Chrome nowy interfejs który ma być jeszcze bardziej przyjazny dla użytkownika. Ma ona obsługiwać standardy HTML 5 i jeszcze wydajniej obsługiwać skrypty Java. Dzięki temu ma ona działać wydajniej. W sieci znajdziemy też czwartą wersję przeglądarki Firefox, posiada ona nową funkcję czyli zarządzanie kartami, nosi ona nazwę Tab Candy. Przeglądarka ta posiada także wsparcie dla obsługi sprzętowej grafiki na stronach WWW. Aplikacja ta została tez wyposażona w funkcję multidotyku która stanowi potężna broń w połączeniu z Windows 7. co ciekawe nowy Firefox ma nas nie męczyć informacjami o aktualizacjach i ma nie pytać czy ich dokonywać. W nowej wersji wszystko ma odbywać się w tle a my nic mamy nie widzieć. Ale od razy odezwały się głosy że to nie bezpieczne, ze użytkownik nie będzie miał możliwości kontroli instalowanych aktualizacji. Twórcy Firefoksa czyli fundacja Mozilli zapowiadają że funkcje automatycznej aktualizacji będzie można wyłączyć. Tak jak w innych przeglądarkach tak i w ten poprawiono obsługę skryptów przez co Firefoksa ma zyskać większa prędkość. Ostatnia przeglądarka warta uwagi jest Opera. Jednak nie widać jej aktualizacji, na razie wydana jest wersja 10.61, jednak na pewno programiści tej przeglądarki nie siedzą z założonymi rekami i lada moment ukaże nam się jej kolejna wersja.

Awaria sieci bankowych, brak możliwości wypłaty środków, niedziałający Internet, martwe komórki, zatrzymane lotniska i porty – tak może być jeśli zaatakują hakerzy. Jednak najgorszym zagrożeniem może być opanowanie elektrowni atomowej, o czym głośno mówią członkowie Greenpeace. Już od kilku lat wiadomo ze armie różnych państw oprócz inwestowania w najnowszy sprzęt szkolą także wojskowych hakerów. Sporo państw tworzy takie grupy ale oficjalnie potwierdzają to tylko USA. Ostatnią i chyba też pierwszą wojna w Internecie była ta która rozegrała się 2704.2007. Spór jaki powstał między Rosją i Estonią dotyczył likwidacji pomnika radzieckich żołnierzy. Odbywały się różne protesty mniej lub bardziej agresywne ale nie to była najważniejsze. Nagle okazało się że w tym państwie zaczęły szwankować podstawowe systemy informacyjne. Niewiele osób wie ale Estonia należy do czołówki najbardziej zinformatyzowanych państw na świecie, większość transakcji odbywa się tu za pomocą tej sieci. Na pierwszy ogień poszły strony WWW różnych agencji rządowych, partii politycznych, mediów. Większość witryn powróciła do normy po kilku dniach. Oczywiście Rosyjskie władze zaprzeczyły. Została upubliczniona lista adresów IP z których dokonano ataku, są wśród nich te które należą do władz rosyjskich. Poprzednio podobne ataki miały miejsce w samej Rosji, a były one skierowane przeciwko opozycji i organizacjom nie przepadającym za władzą. Z niepotwierdzonych źródeł wiadomo że hakerzy pracujący na rzecz Rosji działają w ramach urzędu który zastąpił KGB. Podobno człon tej grupy stanowią osoby które zostały skazane za hackerstwo i albo Ida siedzieć albo współpracują. Estonia poprosiła NATO o interwencje jednak nie było odpowiednich procedur co do tego typu ataku. Z pomocą przyszły Stany Zjednoczone, z tego państwa przylecieli eksperci i zbadali atak oraz przeszkolili kadrę Estonii. Jeśli chodzi o szkolenie hakerów to w większości armii rozpoczął się wyścig zbrojeń. Stany zjednoczone ujawniły że mają informacje że Chiny posiadają specjalne jednostki do ataków cybernetycznych. Twierdza oni iż istnieje spore prawdopodobieństwo że hakerzy z Chin mają możliwość włamań do najlepiej strzeżonych komputerów w USA. Już nie jest tajemnicą że włamali się oni do Akademii Morskiej w Norfolk co zaowocowało skopiowaniem specjalnego programu szkoleniowego a właściwie gry o nazwie Gry Wojenne. Ukradli oni tez część planów myśliwca F-22 Raptor oraz wiele innych dokumentów które pomoga im w konstruowaniu swojej broni m.in. lotniskowców.